ภาพรวม
ข้อต่อเรียกว่าข้อต่อ ส่วนประกอบทางกลที่ใช้ในการเชื่อมต่อเพลาที่ใช้งานและเพลาขับเคลื่อนในกลไกต่าง ๆ อย่างแน่นหนาเพื่อหมุนด้วยกันและถ่ายโอนการเคลื่อนไหวและแรงบิด บางครั้งยังใช้เพื่อเชื่อมต่อเพลากับชิ้นส่วนอื่น ๆ (เช่นเกียร์ล้อเลื่อน ฯลฯ ) มักถูกสังเคราะห์โดยสองส่วนแยกจากกันด้วยกุญแจหรือพอดีแน่น ฯลฯ ยึดที่ปลายเพลาทั้งสองแล้วเชื่อมต่อสองส่วนเข้าด้วยกันโดยวิธีใดวิธีหนึ่ง ข้อต่ออาจมีทั้งการชดเชยการชดเชย (รวมถึงการชดเชยตามแนวแกนการชดเชยรัศมีการชดเชยเชิงมุมหรือการชดเชยที่ครอบคลุม) ที่เกิดขึ้นระหว่างเพลาทั้งสองอันเนื่องมาจากการติดตั้งที่ไม่ถูกต้องการผลิตการเปลี่ยนรูปเมื่อทำงานหรือการขยายตัวทางความร้อน ตลอดจนบรรเทาผลกระทบ ดูดซับแรงสั่นสะเทือน
ข้อต่อที่ใช้กันทั่วไปส่วนใหญ่มีมาตรฐานหรือมีข้อกำหนดโดยทั่วไปจำเป็นต้องเลือกประเภทของข้อต่ออย่างถูกต้องกำหนดรูปแบบและขนาดของข้อต่อ การคำนวณนิวเคลียร์ของความสามารถในการโหลดสามารถดำเนินการได้ในส่วนที่อ่อนแอของความเปราะบางหากจำเป็น เมื่อความเร็วหมุนสูงยังต้องตรวจสอบแรงเหวี่ยงของขอบด้านนอกและการเสียรูปขององค์ประกอบยืดหยุ่นเพื่อตรวจสอบความสมดุล ฯลฯ

ประเภท
ข้อต่อสามารถแบ่งออกเป็นสองประเภทหลักของข้อต่อแข็งและข้อต่อแบบยืดหยุ่น

ข้อต่อแบบแข็งไม่มีความสามารถในการบัฟเฟอร์และชดเชยการกระจัดสัมพัทธ์ของแกนสองแกนซึ่งต้องมีการจัดตำแหน่งแกนสองแกนอย่างเคร่งครัด แต่ข้อต่อประเภทนี้มีโครงสร้างที่เรียบง่ายต้นทุนการผลิตต่ำการประกอบและถอดชิ้นส่วน การบำรุงรักษาที่สะดวกสามารถรับประกันได้ว่าแกนทั้งสองมีความเป็นกลางสูงแรงบิดในการถ่ายโอนมีขนาดใหญ่และใช้กันอย่างแพร่หลาย ใช้กันทั่วไปคือข้อต่อยก, ข้อต่อแขนและข้อต่อแบบหนีบ ฯลฯ
ข้อต่อแบบยืดหยุ่นสามารถแบ่งออกเป็นข้อต่อแบบยืดหยุ่นที่ไม่มีความยืดหยุ่นและข้อต่อแบบยืดหยุ่นขององค์ประกอบที่ยืดหยุ่น ประเภทก่อนหน้ามีความสามารถในการชดเชยการกระจัดสัมพัทธ์ของแกนสองแกนเท่านั้น แต่ไม่สามารถบัฟเฟอร์และลดการสั่นสะเทือนได้ ข้อต่อแบบสไลด์ข้อต่อฟันข้อต่อสากลและข้อต่อโซ่ ฯลฯ ประเภทหลังเนื่องจากมีส่วนประกอบที่ยืดหยุ่นนอกเหนือจากความสามารถในการชดเชยการกระจัดสัมพัทธ์ของแกนสองแกนแล้วยังมีบัฟเฟอร์และการสั่นสะเทือน แต่แรงบิดที่ถ่ายโอนเนื่องจากถูก จำกัด โดยความแข็งแรงของส่วนประกอบที่ยืดหยุ่นโดยทั่วไปน้อยกว่าข้อต่อแบบยืดหยุ่นของส่วนประกอบที่ยืดหยุ่นทั่วไปข้อต่อขาแขนยืดหยุ่นข้อต่อขาพลัมข้อต่อแบบยางข้อต่อสปริงงูและข้อต่อกก ฯลฯ
ข้อกำหนดด้านประสิทธิภาพ
ตามสภาพการทำงานที่แตกต่างกันข้อต่อต้องมีคุณสมบัติดังต่อไปนี้:
(1) ความสามารถในการเคลื่อนย้ายได้ การเคลื่อนที่ของข้อต่อหมายถึงความสามารถในการชดเชยการกระจัดสัมพัทธ์ของสมาชิกทั้งสองแกว่ง ปัจจัยต่างๆ เช่น ข้อผิดพลาดในการผลิตและการติดตั้งระหว่างสมาชิกที่เชื่อมต่อ การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิในการทํางานและการเปลี่ยนรูปของการโหลด ล้วนเรียกร้องความสามารถในการเคลื่อนย้าย ประสิทธิภาพที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ชดเชยหรือบรรเทาภาระเพิ่มเติมระหว่างเพลาแบริ่งข้อต่อและส่วนประกอบอื่น ๆ ที่เกิดจากการกระจัดสัมพัทธ์ระหว่างสมาชิกแกว่ง
(2) บัฟเฟอร์ สำหรับการเริ่มต้นโหลดบ่อยครั้งหรือการเปลี่ยนแปลงโหลดการทำงานจำเป็นต้องมีส่วนประกอบยืดหยุ่นในบัฟเฟอร์ลดการสั่นสะเทือนในข้อต่อเพื่อป้องกันเครื่องยนต์หลักและเครื่องทำงานน้อยลงหรือไม่ได้รับความเสียหาย