ส่วนประกอบของหน่วยระเหย /จัดหาเครื่องระเหยแบบคู่ที่ใช้แล้ว

1. เครื่องทำความร้อนและเครื่องทำความร้อน

ในกรณีส่วนใหญ่ผลิตภัณฑ์ที่จะระเหยจะต้องอุ่นถึงจุดเดือดก่อนเข้าห้องทําความร้อน โดยปกติแล้วจะใช้เครื่องทำความร้อนล่วงหน้าแบบตรงหรือแผ่นแลกเปลี่ยนความร้อนเพื่อทำงานนี้

2. เครื่องระเหย

การเลือกใช้เครื่องระเหยประเภทที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับแต่ละการใช้งานและลักษณะของผลิตภัณฑ์

3. ตัวแยก

เครื่องระเหยแต่ละเครื่องมีตัวแยกสำหรับการแยกไอน้ำและของเหลว ตามขอบเขตของการใช้งานเพื่อเลือกตัวแยกประเภทต่าง ๆ เช่นตัวแยกแรงเหวี่ยงตัวแยกแรงโน้มถ่วงหรือตัวแยกที่มีสมาชิกภายใน

คอนเดนเซอร์

ในกรณีที่เป็นไปได้ความร้อนจากไอน้ำที่เกิดจากกระบวนการระเหยจะถูกใช้เพื่อให้ความร้อนของเครื่องระเหยและเครื่องทำความร้อนแบบหลายขั้นตอนหรือเครื่องทำความร้อนล่วงหน้าหรือบีบอัดไอน้ำอีกครั้งเป็นสื่อความร้อน แต่ไอน้ําที่เหลือของผลหลังจากอุปกรณ์ระเหยไม่สามารถใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้ได้และต้องควบแน่น อุปกรณ์ระเหยสามารถติดตั้งคอนเดนเซอร์พื้นผิวคอนเดนเซอร์ติดต่อหรือคอนเดนเซอร์ระบายความร้อนด้วยอากาศ

5. ระบบ Degassing / สูญญากาศ

ใช้ปั๊มสูญญากาศเพื่อรักษาสูญญากาศในหน่วยระเหย พวกเขาระบายอากาศที่รั่วไหลและก๊าซที่ไม่สามารถควบแน่นออกจากอุปกรณ์รวมถึงก๊าซที่ละลายซึ่งนำเข้ามาเมื่อให้อาหารเหลว การทำเช่นนี้ปั๊มเจ็ทที่สอดคล้องกันและปั๊มแหวนของเหลวสามารถนำมาใช้ตามขนาดของอุปกรณ์ระเหยและวิธีการทำงาน

6. ปั๊ม

เนื่องจากเงื่อนไขการออกแบบและการใช้งานที่ซับซ้อนการเลือกเครื่องสูบน้ำจะต้องพิจารณา เกณฑ์การคัดเลือกคือลักษณะของผลิตภัณฑ์สถานการณ์หัวดูดอัตราการไหลและอัตราส่วนการบีบอัดในหน่วยระเหย สำหรับผลิตภัณฑ์ความหนืดต่ำส่วนใหญ่ใช้ปั๊มแรงเหวี่ยง ผลิตภัณฑ์ที่มีความหนืดสูงต้องใช้ปั๊มปริมาตร ผลิตภัณฑ์บางอย่างที่มีของแข็งหรือผลึกใช้ปั๊มชนิดอื่นเช่นปั๊มใบพัด กำหนดประเภท, ขนาด, ความเร็ว, ตรากลและวัสดุของปั๊มขึ้นอยู่กับสถานการณ์การใช้งานเฉพาะ, เช่นเดียวกับเงื่อนไขการใช้งานที่เกี่ยวข้อง.

หลักการพื้นฐาน /จัดหาเครื่องระเหยแบบคู่ที่ใช้แล้ว

เครื่องระเหย MVR เป็นชื่อย่อของ recompression vapor เครื่องกลภาษาอังกฤษ mvr เป็นเทคโนโลยีที่นำพลังงานจากไอน้ำทุติยภูมิที่ผลิตขึ้นมาใหม่ซึ่งจะช่วยลดความต้องการพลังงานจากภายนอก

ไอน้ำทุติยภูมิหลังจากการบีบอัดของคอมเพรสเซอร์ความดันและอุณหภูมิจะเพิ่มขึ้นความร้อนเอนทัลปีเพิ่มขึ้นห้องทำความร้อนที่ส่งไปยังเครื่องระเหยเป็นไอน้ำร้อนที่ใช้เป็นไอน้ำดิบเพื่อให้ของเหลววัสดุรักษาสถานะการระเหยและไอน้ำร้อนตัวเองถ่ายเทความร้อนไปยังวัสดุเองควบแน่นลงในน้ำ ด้วยวิธีนี้ไอน้ำที่เดิมจะถูกทิ้งจะถูกใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่นำความร้อนแฝงกลับมาใช้ใหม่และเพิ่มประสิทธิภาพทางความร้อน

ย้อนกลับไปในช่วงทศวรรษที่ 60 เยอรมนีและฝรั่งเศสประสบความสำเร็จในการนำเทคโนโลยีนี้ไปใช้ในอุตสาหกรรมเคมีเภสัชกรรมกระดาษการบำบัดน้ำเสียการแยกเกลือออกจากน้ำทะเลและอุตสาหกรรมอื่น ๆ

กระบวนการทำงานคือไอน้ำที่อุณหภูมิต่ำจะถูกบีบอัดโดยคอมเพรสเซอร์อุณหภูมิความดันเพิ่มขึ้นความร้อนแฝงจะเพิ่มขึ้นจากนั้นจะเข้าสู่การควบแน่นของตัวแลกเปลี่ยนความร้อนเพื่อใช้ประโยชน์จากความร้อนที่แฝงของไอน้ำอย่างเต็มที่ ไม่ต้องใช้ไอน้ำดิบตลอดกระบวนการระเหยนอกเหนือจากการขับสตาร์ต

ในกระบวนการระเหยหลายผล ไอน้ำทุติยภูมิของผลกระทบบางอย่างของเครื่องระเหยไม่สามารถใช้เป็นแหล่งความร้อนของผลกระทบนี้ได้โดยตรง แต่สามารถใช้เป็นแหล่งความร้อนของผลกระทบทุติยภูมิหรือผลกระทบทุติยภูมิเท่านั้น ในฐานะที่เป็นแหล่งความร้อนของผลกระทบนี้จะต้องได้รับพลังงานเพิ่มเติมเพื่อให้อุณหภูมิ (ความดัน) เพิ่มขึ้น ปั๊มฉีดไอน้ำสามารถบีบอัดไอน้ำทุติยภูมิบางส่วนเท่านั้นในขณะที่เครื่องระเหย mvr สามารถบีบอัดไอน้ำทุติยภูมิทั้งหมดในเครื่องระเหยได้